موسيقيدان معروف كه شاگرد مكتب موصليها - ابراهيم و پسرش اسحاق و پسر او حماد - بود ، در عصر عبد الرحمان بن حكم ( در اوايل قرن سوم ) به اندلس وارد شد . عبد الرحمان خود به استقبال او رفت و در اكرامش مبالغه نمود . و او را مورد لطف و بخشش خود قرار داد . زرياب موسيقيدانى بزرگ و مغنى سحرانگيزى بود . هنر او در اندلس و مغرب رواج يافت . در اندلس مكتب موسيقى غناى درخشانى بنا نهاد كه فعاليت آن تا عصر ملوك الطوايف هم ادامه داشت . اين مكتب در عصر ملوك الطوايف در اشبيليه در ظل بنى عباد رونق و رواج خاص يافت . « 35 » پرتوى از اين مكتب به غرناطه تابيد و موسيقى اندلسى در تطور موسيقى و غناى قشتاله و ديگر نواحى اسپانيا تاثير نهاد و سپس از آنجا به اروپا راه يافت . در قرون وسطا موسيقى اسپانيا در غرب اروپا شهرت داشت ، بنابراين در موسيقى غربى مؤثر افتاد . مورنو مىگويد : آهنگهاى اصلى موسيقى جديد اقتباس از موسيقى اندلسى است و آن قبلا به زبان ( رومانش ) لاتينى كه لهجهء عامهء اندلسى بر آن غلبه داشت نوشته مىشد . البته امروز چيزى از شعر رومانشى باقى نمانده ولى در زجلهاى شاعر قرطبى ابن قزمان آثار آن فراوان است « 36 » . مسلمانان در نواختن انواع سازهاى معروف در آن روزگار ، مهارت داشتند . و خود بسى از آلات موسيقى از جمله قيثاره ( گيتار ) را اختراع كرده‌اند . موسيقى اندلسى در تطور موسيقى قديم ايتاليايى نيز تأثير داشت و هنوز بسيارى از اوضاع و سنن موسيقى اندلسى در موسيقى و آواز و رقص اسپانيايى جديد مشاهده مىشود . « 37 » . ملت اندلس ملتى پراحساس بود ، عاشق زيبايى بود . زندگى خوش و آسوده را دوست داشت و به تجمل شادمانى و طرب مىگراييد . ابن الخطيب گوشه‌اى از زندگى

--> ( 35 ) . مقدمهء ابن خلدون ص 357 . نفح الطيب ج 2 / ص 109 به بعد . ( 36 ) . ) 9191 voN ( arutcetiuqrA : oneroM - zemoG . M ( 37 ) . 692 . p , dibi : yhpruM